Pikniki wdzięczności kończą rok szkolny. Witamy wakacje!
Warszawa
Emilia Babiarz, jedna z organizatorek warszawskiego Pikniku wdzięczności wspomina go z sentymentem i wzruszeniem: To był długi i owocny dzień. Pełen spotkań i rozmów, artystycznych ekspresji i cichych wzruszeń. Spotkania znajomych i poznawania nowych ludzi. Dzielenia się posiłkiem, uśmiechem i lekkością bycia. To był dzień stworzony przez społeczność.
Na uczestników czekały liczne zabawy: było malowanie, śpiewanie, żonglowanie, spacerowanie, zaprzyjaźnianie się z robotami. Została utworzona specjalna strefa dźwięków, w której królowało brzmienie kontrabasu Marcina i magiczny głos Zuzi. Pojawiły żywe Chmurki z Fundacji Sztuka Ciała, z którymi można było zrobić zdjęcie. Najmłodszym uczestnikom wydarzenia atrakcji dostarczył Teatr Lalek Małe Mi. Powstało także drzewko życzeń i wdzięczności, które ozdobi Centrum Spotkań.
Redakcja „Z głową w Chmurze” świętowała swoje drugie urodziny. Całość wydarzenia zwieńczył krąg z Barbarą Jędrusiak, dyrektorką Szkoły w Chmurze oraz Mariuszem Truszkowskim, założycielem.
![Już minęły dwa lata pracy redaktorek i redaktorów „Z głową w Chmurze”](https://blog-api.szkolawchmurze.org/wp-content/uploads/2024/07/P6200118-1024x577.jpg)
Kutno
Było to spotkanie w gronie około 50 osób, które zorganizowały chmurowe rodziny. W przestrzeni przypałacowego parku tworzyli świadectwa i chmurki wdzięczności, turlali się w wielkiej kuli, piekli kiełbaski na ognisku, a także zamieniali się w superbohaterów i wróżki dzięki warsztatom malowania twarzy.
Nie zabrakło też przedstawicieli z Centrum Robotyki, którzy przyjechali z niespodzianką. Uczestnicy rozegrali wiele piłkarskich meczy, a także stworzyli dzieła robotycznej sztuki
Rzeszów
Do Rzeszowa przyjechały uczennice i uczniowie z całego podkarpacia. Były warsztaty z robienia bransoletek, magicznych różdżek, każdy mógł sobie własnoręcznie zrobić świadectwo wdzięczności. Uczestnicy uczyli się, jak robić domki dla owadów, posłuchać opowieści o warsztatach teatralnych i wolontariacie szkolnym, a chętni mogli zapisać się na kolejny rok.
Był to czas zawiązywania nowych znajomości. Marzena Krasna – Czech, jedna z organizatorek mówi: Pięknie się obserwowało, jak przychodziły nieśmiało nowe osoby, a wychodziły z radością i z mnóstwem nowych kontaktów i znajomości. A najpiękniejsze było to, że osoby, które jeszcze rok temu nieśmiało przychodziły na piknik i raczej obserwowały z boku, teraz – na piątkowym pikniku pracowały jako wolontariusze z niesamowitą energią i własnym ogromnym wkładem pomysłów. To piękny proces.
![](https://blog-api.szkolawchmurze.org/wp-content/uploads/2024/07/32_wyrozniajacy--1024x683.jpg)
Kraków
Zakończenie roku szkolnego w Krakowie było radosnym początkiem. Tak mówi Edyta Tobasiewicz, chmurowa organizatorka: Niby zakończenie roku, a tyle nowych początków – wakacji, pięknych relacji, wspólnie zaplanowanych inicjatyw, (które czekają na wrzesień), wspólnych przygód, nowych rozdziałów w życiu. Jednego dnia, w jednym miejscu spotkało się wielu wspaniałych ludzi: uczniowie, rodzice, nauczyciele, a także dziadkowie i przyjaciele naszych uczniów. Nie zliczę, ile razy ktoś zadał pytanie, czy można zabrać kogoś bliskiego. Było nas całe mnóstwo.
Piknik odbywał się przy akompaniamencie baniek mydlanych, „huśtawek DIY”, szydełkowanych truskawek-kolczyków, zawodów w przeciąganie liny, malin z miętą, słanych w świat życzeń i marzeń, akwareli, spacerów w powietrzu, prototypów aparatu fotograficznego.
Giżycko
Patrycja Sztuk-Kulikowska oraz Emilia Naszkiewicz, chmurowe egzaminatorki postanowiły uruchomić nowe miejsce na piknik. – Zarówno uczniowie, jak i rodzice ciągle powtarzali, jak to cudownie się spotkać w kameralnym gronie na Mazurach – mówi Patrycja. – Przyjeżdżały do nas z niedalekich okolic całe chmurkowe rodziny, jak również przyszli uczniowie.
W strefie warsztatów powstawały eko-torby i bransoletki, planszówki, gry karciane i szachy okazały się być ulubioną strefą chłopców, najmłodsi robili największe bańki. W ruch poszła również piłka nożna i siatkowa.
Powstała też Strefa wyciszenia: ławeczka, na której można było posiedzieć, wyciszyć się, porozmawiać spokojnie na osobności.
![](https://blog-api.szkolawchmurze.org/wp-content/uploads/2024/07/gizycko-1024x768.jpg)
Pikniki wdzięczności były zwieńczeniem roku pracy chmurowej społeczności. Dały możliwość docenienie roku rozwoju, nauki, spotkań, ale także wyzwań, które przed nami stały. Teraz czas wakacji, a więc pora udać się nad morze, nad jeziora i w góry. Poznawać świat, doświadczać i… uczyć się. Przecież edukacja nie jest zarezerwowana na czas roku szkolnego.
Dodaj komentarz